Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

Πιο κοντά στα «μυστικά» του θαλάσσιου βυθού

pathfinder.gr->ant1
Δημιουργήθηκε για να αποκαλύψει τα "μυστικά" του θαλάσσιου βυθού και των ζωντανών οργανισμών του και να φέρει πιο κοντά τον άνθρωπο στο «απέραντο γαλάζιο». Οι υπεύθυνοί του έχουν συλλέξει, εδώ και 40 χρόνια, χιλιάδες ευρήματα από τα "σπλάχνα" της θάλασσας (κοχύλια, πέτρες, κοράλλια, απολιθώματα), από όλο τον κόσμο και τα παρουσιάζουν στο κοινό, με μεράκι κι αγάπη για το υδάτινο στοιχείο. Πρόκειται για το Μουσείο Ναυτίλος, που βρίσκεται στο γραφικό χωριό Αγιόκαμπος, που βρίσκεται πολύ κοντά στην Αιδηψό και το οποίο διαθέτει περίπου 3.000 θαλάσσια εκθέματα από όλες τις θάλασσες της Γης.
Στο Ναυτίλο εκτίθενται μεγάλες συλλογές από όστρακα, απολιθώματα θαλάσσιων οργανισμών, μαλάκια, κοράλλια και άλλα ευρήματα. Η «μύηση» στον θαυμαστό κόσμο του βυθού γίνεται με την είσοδο του επισκέπτη στο μουσείο και τη δεκάλεπτη προβολή σύντομου ντοκιμαντέρ, με θέμα τη δημιουργία του σύμπαντος και τις πρώτες μορφές ζωής στον πλανήτη.

Μέσω αυτής της παρουσίασης, ο επισκέπτης ενημερώνεται για το πώς αυτοί οι ζωντανοί οργανισμοί ενέπνευσαν τους ανθρώπους να δημιουργήσουν πολιτισμούς και να εκφραστούν μέσα από την τέχνη, την αρχιτεκτονική, τη βαφή υφασμάτων, τη γλυπτική και τη μουσική τέχνη.

Στη συνέχεια, ο επισκέπτης εισέρχεται στην κύρια είσοδο του μουσείου, όπου ο ειδικός φωτισμός δίνει την αίσθηση του περιβάλλοντος του βυθού. Εκεί, μπορεί κάποιος να απολαύσει τα χιλιάδες εκθέματα, από όλο τον κόσμο, που είναι τοποθετημένα σε 28 βιτρίνες και να μάθει πόσα στοιχεία εκμεταλλεύτηκαν οι επιστήμονες, μελετώντας τις ιδιαιτερότητες των μαλακίων, τις οποίες και εφάρμοσαν στην αρχιτεκτονική, την ιατρική, τη ναυπηγική, την επικοινωνία, τη μηχανολογία, την υφαντουργία κ.ο.κ.

Πολλά κοχύλια και μαλάκια χρησιμοποιήθηκαν από την αρχαιότητα για τη βαφή υφασμάτων, ενώ άλλα χρησιμοποιήθηκαν για τη διακόσμηση ανθρώπων και χώρων. Πολλά είδη ενέπνευσαν, επίσης, αρχαίους αλλά και σύγχρονους επιστήμονες στην τεχνολογία και τη φαρμακευτική, μέσω της κατασκευής τους, των χρωμάτων και της σύστασης τους.

Το κοχύλι «bradaris», της οικογένειας murex, στα χέρια του Ιπποκράτη έγινε το πρώτο ιατρικό εργαλείο (σταγονόμετρο), ενώ το ίδιο κοχύλι, με τη χρωστική ουσία του αδένα του, μας έδωσε την πορφύρα. Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι συνέβαλε στην ένδυση βασιλέων και αυτοκρατόρων (Ελλήνων, Ρωμαίων, Αιγυπτίων), με την ερυθρά χλαμύδα.

Επίσης, ο «ναυτίλος», το κοχύλι που ταξιδεύει με σύστημα υδροτουρμπίνας- και όχι μόνο- είναι το μοναδικό που αναδύεται και καταδύεται, γεμίζοντας τους θαλαμίσκους του πότε με αζωτούχο αέριο που παίρνει από το νερό και πότε με νερό για να λειτουργήσει σαν υποβρύχιο.

Με τις υδατοστεγείς αίθουσές του, που του παρέχουν την ικανότητα πλεύσης, ο «ναυτίλος» χρησιμοποιεί μια χοάνη, για την αεριωθούμενη προώθηση του νερού, που έχει μέσα του, προς την κατεύθυνση που επιθυμεί να κινηθεί. Ο «ναυτίλος» μπορεί να αναδυθεί από τα 900 πόδια κάτω από τη στάθμη της θάλασσας στην επιφάνεια, χωρίς τα προβλήματα που προκύπτουν από τη διαφορά της πίεσης.

Επίσης, τα κοχύλια «τούνα» και «ισοκάδιο» (clossus humanus) ενέπνευσαν αρχιτέκτονες με το καραβολοειδές σχήμα τους και στόλισαν, κατά τον 5ο αιώνα, κιονόκρανα, δημιουργώντας τον ιωνικό ρυθμό, που ήταν περισσότερο διακοσμημένος από το δωρικό. Έτσι, λοιπόν, ταυτίστηκε ο ιωνικός ρυθμός με το θηλυκό γένος εν αντιθέσει με το δωρικό, που συμβόλιζε, με την αυστηρή γραμμή του, το ανδρικό γένος.

Στο μουσείο ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει, επίσης, υπέροχα μωσαϊκά, που κατασκευάστηκαν από κοχύλια, αχινούς και ημιπολύτιμους λίθους. Επίσης, εκτός από τα εντυπωσιακά μωσαϊκά μπορεί να θαυμάσει και τη μεγάλη συλλογή από χειροποίητα κοσμήματα, φτιαγμένα από κοχύλια και ημιπολύτιμους λίθους και δεμένα μεταξύ τους με ασήμι.

Το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου βρέθηκε στο Βιετνάμ

enet.gr
Ένα τεράστιο σπήλαιο που ανακαλύφθηκε σε μια απομονωμένη ζούγκλα του Βιετνάμ, είναι το μεγαλύτερο που έχει ποτέ βρεθεί στον κόσμο. Με διαστάσεις 80 επί 80 μέτρα στο μεγαλύτερο μέρος του, το σπήλαιο Σον Ντουγκ, στο Εθνικό Πάρκο Φονγκ Να-Κε Μπανγκ, ξεπερνά τον προηγούμενο κάτοχο του ρεκόρ μεγέθους, το Σπήλαιο των Ελαφιών στο μαλαισιανό κομμάτι της νήσου Βόρνεο, σύμφωνα με το National Geographic.

Το μαλαισιανό σπήλαιο είναι γενικά ψηλότερο και πλατύτερο (91 επί 91 μέτρα), αλλά αρκετά μικρότερο, καθώς εκτείνεται σε μήκος 1,6 χλμ. Από την άλλη, το νεοανακαλυφθέν σπήλαιο στο Βιετνάμ φθάνει σε μήκος τα 4,5 χλμ. και, σύμφωνα με τους εξερευνητές της Βρετανικής Σπηλαιολογικής Εταιρίας που εμποδίστηκαν να προχωρήσουν κι άλλο, καθώς ο δρόμος τους φράχτηκε από τα νερά των εποχικών πλημμυρών, συνεχίζεται κι άλλο σε μήκος.

Η εξερεύνηση ολόκληρου του σπηλαίου ελπίζεται ότι θα ολοκληρωθεί του χρόνου σε νέα βρετανο-βιετναμέζικη αποστολή. Για δύο περίπου χιλιόμετρα το βιετναμέζικο σπήλαιο, η είσοδος του οποίου ανακαλύφθηκε τυχαία από ένα ντόπιο αγρότη πριν λίγα χρόνια, έχει τεράστιες διαστάσεις (140 επί 140 μέτρα).

Η αποστολή ανακάλυψε έναν υπόγειο ποταμό που διατρέχει τα πρώτα 2,5 χλμ. του σπηλαίου από ασβεστόλιθο, καθώς και γιγάντιους σταλαγμίτες ύψους άνω των 70 μέτρων.